Opis
Teatr Miejski im. Gabriella Chiabrery to historyczny teatr Savony, najważniejszy w mieście i prowincji: XIX-wieczna sala dla opery, koncertów i dramatu, z fasadą pełną posągów poetów i muzyków.
Fasada to mała galeria rzeźby. Na dwóch cokołach stoją Carlo Goldoni i Vittorio Alfieri dłuta Santa Varniego; we wnękach Metastasio i Gioachino Rossini dłuta Antonia Brilli. Na szczycie frontonu stoi Apollo Kitharoidos, bóg z kitarą, dzieło Giovanniego Battisty Frumenta.
W tympanonie płaskorzeźba przedstawia poetę z Savony Gabriella Chiabrerę, patrona teatru, który prezentuje swój poemat „Amadeide” księciu Karolowi Emanuelowi I Sabaudzkiemu. Nad wejściami wielkie okna doświetlają Ridotto, salę na koncerty, konferencje i przyjęcia.
Sala w środku ma sklepienie pokryte freskiem i galerię. Od 1986 roku jest domem Teatro dell'Opera Giocosa, uznanego przez ministerstwo za Teatro di Tradizione, z sezonami operowymi i symfonicznymi.
Teatr powstał, bo dotychczasowe sceny w mieście stały się za małe. Burmistrz dał zielone światło w 1850 roku, projekt powierzono architektowi Carlowi Falconieriemu, a 1 października 1853 roku kurtyna podniosła się na „Attyli” Giuseppe Verdiego.
W XIX wieku był przede wszystkim teatrem operowym, ale gościł też zespoły dramatyczne, m.in. trupę wielkiego aktora Ernesta Rossiego. W 1883 roku zburzono ścianki między lożami ostatniego poziomu, tworząc galerię; loże zniknęły całkowicie podczas prac w latach 1954–1963.
W Wigilię 1952 roku osiemnastoletnia mieszkanka Savony, Renata Scotto, zadebiutowała tu jako Violetta w „Traviacie” Verdiego.
11 października 1999 roku prawie jedna czwarta fresku ze sklepienia nagle odpadła i rozbiła się na około 2000 kawałków. Konserwatorzy złożyli je jeden po drugim w latach 2002–2005. W 2024 roku teatr uznano za pomnik narodowy.
Fasada to mała galeria rzeźby. Na dwóch cokołach stoją Carlo Goldoni i Vittorio Alfieri dłuta Santa Varniego; we wnękach Metastasio i Gioachino Rossini dłuta Antonia Brilli. Na szczycie frontonu stoi Apollo Kitharoidos, bóg z kitarą, dzieło Giovanniego Battisty Frumenta.
W tympanonie płaskorzeźba przedstawia poetę z Savony Gabriella Chiabrerę, patrona teatru, który prezentuje swój poemat „Amadeide” księciu Karolowi Emanuelowi I Sabaudzkiemu. Nad wejściami wielkie okna doświetlają Ridotto, salę na koncerty, konferencje i przyjęcia.
Sala w środku ma sklepienie pokryte freskiem i galerię. Od 1986 roku jest domem Teatro dell'Opera Giocosa, uznanego przez ministerstwo za Teatro di Tradizione, z sezonami operowymi i symfonicznymi.
Teatr powstał, bo dotychczasowe sceny w mieście stały się za małe. Burmistrz dał zielone światło w 1850 roku, projekt powierzono architektowi Carlowi Falconieriemu, a 1 października 1853 roku kurtyna podniosła się na „Attyli” Giuseppe Verdiego.
W XIX wieku był przede wszystkim teatrem operowym, ale gościł też zespoły dramatyczne, m.in. trupę wielkiego aktora Ernesta Rossiego. W 1883 roku zburzono ścianki między lożami ostatniego poziomu, tworząc galerię; loże zniknęły całkowicie podczas prac w latach 1954–1963.
W Wigilię 1952 roku osiemnastoletnia mieszkanka Savony, Renata Scotto, zadebiutowała tu jako Violetta w „Traviacie” Verdiego.
11 października 1999 roku prawie jedna czwarta fresku ze sklepienia nagle odpadła i rozbiła się na około 2000 kawałków. Konserwatorzy złożyli je jeden po drugim w latach 2002–2005. W 2024 roku teatr uznano za pomnik narodowy.