Opis
Palazzo Gavotti to siedemnastowieczny pałac, który góruje nad piazza Chabrol, w sercu historycznego centrum Savony. Przez ponad siedemdziesiąt lat był ratuszem miasta; dziś mieści miejskie muzeum sztuki, z Pinakoteką Miejską, kolekcją sztuki XX wieku i muzeum ceramiki.
Najcenniejszym dziełem jest Ukrzyżowanie Donata de’ Bardiego, wielkie płótno o wysokości ponad dwóch metrów, uważane za najstarszy zachowany obraz olejny na płótnie. Chrystus jest między Marią a świętym Janem, z klęczącą Marią Magdaleną i dwiema grupami zrozpaczonych aniołów w locie.
W salach są też Ołtarz Fornarich Vincenza Foppy, Madonna z aniołami Taddea di Bartolo i wielkie siedemnastowieczne obrazy ołtarzowe, od Gioacchina Asseretta po Domenica Piolę.
Potem skok o stulecia: kolekcja Fundacji Mileny Milani, poświęcona Carlowi Cardazzowi, gromadzi dzieła Picassa, Magritte’a, Miró, de Chirica, Caldera, Mana Raya i Lucia Fontany.
W sąsiednim pałacu Monte di Pietà Muzeum Ceramiki w około tysiącu eksponatów opowiada o sześciu wiekach ceramiki liguryjskiej, przede wszystkim z Savony i Albisoli.
Pałac zbudowano w XVII wieku na średniowiecznych budynkach. Nazwę wziął od rodu Gavottich, który posiadał go do 1772 roku, kiedy podarował go Opera Pia del Santuario. W 1861 roku kupiła go gmina, która miała tu ratusz do 1934 roku, a kilkakrotnie także bibliotekę.
W 1863 roku otwarto przejście, używane do dziś, które przecina pałac od via Pia do piazza Chabrol: aż do początku XX wieku mieszkańcy Savony nazywali go „pałacem Tunelem”.
W środku zachowały się oryginalne reprezentacyjne schody i kilka sufitów z freskami Antonia Novara. Fasadę od strony piazza Chabrol przebudowano w 1860 roku, z zegarem między dwoma posągami Antonia Brilli, przedstawiającymi Savonę i potok Letimbro. Ich głowy zaginęły podczas renowacji na początku XXI wieku.
Najcenniejszym dziełem jest Ukrzyżowanie Donata de’ Bardiego, wielkie płótno o wysokości ponad dwóch metrów, uważane za najstarszy zachowany obraz olejny na płótnie. Chrystus jest między Marią a świętym Janem, z klęczącą Marią Magdaleną i dwiema grupami zrozpaczonych aniołów w locie.
W salach są też Ołtarz Fornarich Vincenza Foppy, Madonna z aniołami Taddea di Bartolo i wielkie siedemnastowieczne obrazy ołtarzowe, od Gioacchina Asseretta po Domenica Piolę.
Potem skok o stulecia: kolekcja Fundacji Mileny Milani, poświęcona Carlowi Cardazzowi, gromadzi dzieła Picassa, Magritte’a, Miró, de Chirica, Caldera, Mana Raya i Lucia Fontany.
W sąsiednim pałacu Monte di Pietà Muzeum Ceramiki w około tysiącu eksponatów opowiada o sześciu wiekach ceramiki liguryjskiej, przede wszystkim z Savony i Albisoli.
Pałac zbudowano w XVII wieku na średniowiecznych budynkach. Nazwę wziął od rodu Gavottich, który posiadał go do 1772 roku, kiedy podarował go Opera Pia del Santuario. W 1861 roku kupiła go gmina, która miała tu ratusz do 1934 roku, a kilkakrotnie także bibliotekę.
W 1863 roku otwarto przejście, używane do dziś, które przecina pałac od via Pia do piazza Chabrol: aż do początku XX wieku mieszkańcy Savony nazywali go „pałacem Tunelem”.
W środku zachowały się oryginalne reprezentacyjne schody i kilka sufitów z freskami Antonia Novara. Fasadę od strony piazza Chabrol przebudowano w 1860 roku, z zegarem między dwoma posągami Antonia Brilli, przedstawiającymi Savonę i potok Letimbro. Ich głowy zaginęły podczas renowacji na początku XXI wieku.