Opis
Kościół św. Andrzeja to barokowy kościół w Savonie, zbudowany przez jezuitów w XVIII wieku: jedna szeroka nawa z sufitem pokrytym freskami, a w bocznej kaplicy cenny XVI-wieczny obraz na desce Defendentego Ferrariego.
Ten obraz, Matka Boża Dobrej Rady z Dzieciątkiem, znajduje się w kaplicy o tej samej nazwie po lewej stronie i jest najważniejszym dziełem kościoła. Na sklepieniu i w absydzie biegnie cykl fresków z 1741 roku z dziejami św. Ignacego Loyoli i jezuitów.
Po prawej stronie są grota z Lourdes i dwie kaplice z XVIII-wiecznymi obrazami, jeden pędzla Paola Gerolama Brusca z Savony. W zakrystii przechowuje się bizantyjską ikonę i drewniane meble z XVIII wieku.
Nazwa przeszła ciekawą drogę. W 1714 roku jezuici zburzyli XII-wieczny kościół św. Andrzeja i poświęcili nowy św. Ignacemu; po kasacie zakonu, w 1812 roku, kościół znów stał się parafią św. Andrzeja Apostoła.
Ten obraz, Matka Boża Dobrej Rady z Dzieciątkiem, znajduje się w kaplicy o tej samej nazwie po lewej stronie i jest najważniejszym dziełem kościoła. Na sklepieniu i w absydzie biegnie cykl fresków z 1741 roku z dziejami św. Ignacego Loyoli i jezuitów.
Po prawej stronie są grota z Lourdes i dwie kaplice z XVIII-wiecznymi obrazami, jeden pędzla Paola Gerolama Brusca z Savony. W zakrystii przechowuje się bizantyjską ikonę i drewniane meble z XVIII wieku.
Nazwa przeszła ciekawą drogę. W 1714 roku jezuici zburzyli XII-wieczny kościół św. Andrzeja i poświęcili nowy św. Ignacemu; po kasacie zakonu, w 1812 roku, kościół znów stał się parafią św. Andrzeja Apostoła.