Opis
Kościół św. Piotra to barokowy kościół karmelitów bosych przy via Untoria, w ocalałym fragmencie średniowiecznego starego miasta Savony, niedaleko dawnej bramy Porta Bellaria: na zewnątrz falująca fasada ze sztukateriami, w środku nawa cała we freskach i złoceniach.
Wnętrze to jedna nawa o wymiarach 30 na 16 metrów, z czterema bocznymi ołtarzami i drewnianymi stallami w absydzie. Sklepienia i ściany są pokryte freskami i złocone przez Paola Gerolama Brusca, Domenica Buscaglię i Pietra Delucchiego.
W górze Lazzaro De Maestri z Savony namalował nauczanie św. Piotra w konsze absydy i Oddanie kluczy nad prezbiterium. W absydzie wisi Matka Boża z Góry Karmel, namalowana przez genueńczyka Domenica Piolę w XVII wieku.
W bocznych kaplicach wyróżniają się Ekstaza św. Teresy z Ávili genueńczyka Domenica Parodiego i dwa obrazy Agostina Rattiego z Savony; szkic do Świętej Rodziny z kaplicy św. Anny jest w Pinakotece Miejskiej. Na organach braci Agatich z 1857 roku gra się także koncerty.
Brakuje tu czegoś, co zwykle jest: kopuły nad ołtarzem. Nie był to wybór architektów, lecz rozkaz genueńskich wojskowych, którzy chcieli mieć z pobliskiej twierdzy Priamar nieprzesłonięty widok na miasto.
Kościół powstał pod wezwaniem Matki Bożej z Góry Karmel, obok klasztoru karmelitów, i został ukończony w 1677 roku dzięki zapisowi 15 000 skudów rzymskich od prałata Francesca Raimonda.
Wezwanie św. Piotra pojawiło się w 1802 roku, gdy zburzono dawną parafię o tej nazwie w pobliżu portu, która w latach 1543–1556 pełniła rolę katedry po zniszczeniu tej na Priamarze. Jej resztki wciąż widać na końcu via Pia, na skrzyżowaniu z via Sansoni.
W prezbiterium czeka niespodzianka: marmurowy ołtarz z 1989 roku, zaprojektowany przez genueńskiego architekta Giovanniego Grossi-Bianchiego, stoi na kolumnach z pleksi.
Wnętrze to jedna nawa o wymiarach 30 na 16 metrów, z czterema bocznymi ołtarzami i drewnianymi stallami w absydzie. Sklepienia i ściany są pokryte freskami i złocone przez Paola Gerolama Brusca, Domenica Buscaglię i Pietra Delucchiego.
W górze Lazzaro De Maestri z Savony namalował nauczanie św. Piotra w konsze absydy i Oddanie kluczy nad prezbiterium. W absydzie wisi Matka Boża z Góry Karmel, namalowana przez genueńczyka Domenica Piolę w XVII wieku.
W bocznych kaplicach wyróżniają się Ekstaza św. Teresy z Ávili genueńczyka Domenica Parodiego i dwa obrazy Agostina Rattiego z Savony; szkic do Świętej Rodziny z kaplicy św. Anny jest w Pinakotece Miejskiej. Na organach braci Agatich z 1857 roku gra się także koncerty.
Brakuje tu czegoś, co zwykle jest: kopuły nad ołtarzem. Nie był to wybór architektów, lecz rozkaz genueńskich wojskowych, którzy chcieli mieć z pobliskiej twierdzy Priamar nieprzesłonięty widok na miasto.
Kościół powstał pod wezwaniem Matki Bożej z Góry Karmel, obok klasztoru karmelitów, i został ukończony w 1677 roku dzięki zapisowi 15 000 skudów rzymskich od prałata Francesca Raimonda.
Wezwanie św. Piotra pojawiło się w 1802 roku, gdy zburzono dawną parafię o tej nazwie w pobliżu portu, która w latach 1543–1556 pełniła rolę katedry po zniszczeniu tej na Priamarze. Jej resztki wciąż widać na końcu via Pia, na skrzyżowaniu z via Sansoni.
W prezbiterium czeka niespodzianka: marmurowy ołtarz z 1989 roku, zaprojektowany przez genueńskiego architekta Giovanniego Grossi-Bianchiego, stoi na kolumnach z pleksi.