Opis
Kościół San Dalmazio to kościół parafialny Lavagnoli, dawnej osady na tyłach Savony, na niewielkim wzgórzu tuż za zabudową. Za fasadą kryje się bogato zdobione, pokryte freskami wnętrze, w którym przechowywane są dwa poliptyki z XIV wieku.
Poliptyki, namalowane około 1380 roku, to najstarsze dzieła: jeden jest autorstwa Barnaby da Modena. Wśród malarzy, którzy pokryli kościół freskami, jest Lazzaro De Maestri.
Warto spokojnie przyjrzeć się też drewnianym posągom: świętemu Antoniemu Antonia Brilli, Niepokalanej z 1785 roku i świętemu Józefowi z 1790 roku dłuta Filippa Martinenga. Ci sami dwaj rzeźbiarze stworzyli także kilka casse, wielkich drewnianych grup procesji Wielkiego Piątku.
W 1887 roku malarz werysta Santo Bertelli dodał cykl fresków. Kościół ma trzy nawy i cztery obszerne kaplice boczne; obok wciąż widać wirydarz klasztoru franciszkanów.
Jego początki są starsze niż rok tysięczny, ale w dokumentach kościół pojawia się dopiero około 1180 roku. W 1578 roku przybyli franciszkanie, którzy go powiększyli i zbudowali obok klasztor. Rozbudowy i upiększenia trwały od połowy XVIII wieku aż do 1954 roku.
Lavagnola, na lewym brzegu Letimbro, bierze nazwę od potoku, który do XVIII wieku nazywał się Lavaniola. Osada powstała w czasach rzymskich przy głównej drodze między Savoną a zapleczem.
Przez wieki od miasta oddzielał ją pas pól. W XX wieku Savona rozrosła się aż do niej i dziś obie stykają się bez przerwy.
Niedaleko, kilka metrów od kościoła, stoi Oratorium San Dalmazio. Wzdłuż potoku są kaplica San Martino z XI wieku, ze średniowiecznym mostem obok, i kaplica Santa Maria; w miejscowości Marmorassi – kaplica San Sebastiano.
Poliptyki, namalowane około 1380 roku, to najstarsze dzieła: jeden jest autorstwa Barnaby da Modena. Wśród malarzy, którzy pokryli kościół freskami, jest Lazzaro De Maestri.
Warto spokojnie przyjrzeć się też drewnianym posągom: świętemu Antoniemu Antonia Brilli, Niepokalanej z 1785 roku i świętemu Józefowi z 1790 roku dłuta Filippa Martinenga. Ci sami dwaj rzeźbiarze stworzyli także kilka casse, wielkich drewnianych grup procesji Wielkiego Piątku.
W 1887 roku malarz werysta Santo Bertelli dodał cykl fresków. Kościół ma trzy nawy i cztery obszerne kaplice boczne; obok wciąż widać wirydarz klasztoru franciszkanów.
Jego początki są starsze niż rok tysięczny, ale w dokumentach kościół pojawia się dopiero około 1180 roku. W 1578 roku przybyli franciszkanie, którzy go powiększyli i zbudowali obok klasztor. Rozbudowy i upiększenia trwały od połowy XVIII wieku aż do 1954 roku.
Lavagnola, na lewym brzegu Letimbro, bierze nazwę od potoku, który do XVIII wieku nazywał się Lavaniola. Osada powstała w czasach rzymskich przy głównej drodze między Savoną a zapleczem.
Przez wieki od miasta oddzielał ją pas pól. W XX wieku Savona rozrosła się aż do niej i dziś obie stykają się bez przerwy.
Niedaleko, kilka metrów od kościoła, stoi Oratorium San Dalmazio. Wzdłuż potoku są kaplica San Martino z XI wieku, ze średniowiecznym mostem obok, i kaplica Santa Maria; w miejscowości Marmorassi – kaplica San Sebastiano.